Acha, warzywa, zanim potraktowałam je blenderem, trochę leżały już obrane. Sok, który z nich wyciekł, wylałam. Inaczej sos byłby za rzadki. Na wikipedii znalazłam, że warzywa, już po dodaniu czosnku i oliwy (tam jest wersja z olejem słonecznikowym), jeszcze się dusi, żeby odparowały i lepiej się później przechowywały. Po nałożeniu gorącego ajwaru i natychmiastowym zakręceniu słoików chyba nie trzeba go pasteryzować, bo nic o tym nie wspomnieli.
Wyszło pycha! Najlepszy ajwar, jaki udało mi się kupić, był rosyjskiej produkcji i ten go do złudzenia przypomina. Aromat pieczonych warzyw jest wspaniały :) Trochę czasu to zabiera, ale warto!
Z tych proporcji wyszło mi 6 słoiczków po 200ml, ale bakłażany były spore, choć nie baaardzo duże.
Tym razem zrobiłam całkowicie sama (oprócz obierania ziemniaków, hehe). Po zagotowaniu trzymałam je jeszcze na gazie 5-7 min. i dalej tak jak Ryfka. Z dodatków słodka papryka i świeży rozmaryn. Upiekłam też dynię (http://puszka.pl/przepis/5322-dynia_pieczona_czosnkowa.html) i wszyscy się zachwycali :)
Robiłam ten sos wiele razy eksperymentując z czasem. Rozgotowany/ zmiksowany też mi bardzo smakuje, ale najlepszy jest zdecydowanie taki gotowany tylko 30 min. - akurat zdąży w sam raz odparować, a warzywa są odpowiednio miękkie, ani za twarde, ani rozgotowane.
Niezmiksowany sos ma trochę nieciekawy kolor (ten blady seler...). Można go nieco podciągnąć słodką, sproszkowaną papryką i koncentratem (np. gdzieś tak dobrze pełna łyżeczka). Tym razem tak właśnie zrobiłam. Chciałam, żeby był szczególnie ładny, bo część zapasteryzowałam na później - miło będzie zjeść taki pyszny obiad bez gotowania :D
O, dobrze wiedzieć o tej kaszce kukurydzianej :) A co do cukru dodawanego do jabłek to jest on po to, żeby puściły więcej soku. Więc jeśli zmniejszam ilość cukru, to w składnikach sypkich (ostatnio robię z 1/3 szkl. cukru i naprawdę nie jest zbyt mało słodkie :).
Pierwsza próbna partia zrobiona i wyszła pycha :) Kto lubi dynię, powinien spróbować :) Świetny jest mus jabłkowy z wiórkami kokosowymi, ale dynia też nadaje mu rewelacyjnego aromatu.
Dałam mniej więcej tyle samo (objętościowo) startej dyni i musu z antonówek. Czyli czubaty 2,5 litrowy garnek obranych jabłek (gotowałam je w 2gim, sporo większym) i 1/4 dorodnej dyni (po starciu i lekkim uklepaniu wyszedł pełny garnek). Jabłka są szybkie, 10-15 min. i już. Dynię, jak zaczęła puszczać sok, odkryłam i gotowałam z 20-30 min. żeby odparowała. Na koniec 2 łyżki soku z cytryny i 2 idealnie płaskie łyżki cukru.
Następnym razem koniecznie dodam goździki i cynamon. A być może pokuszę się też o bardziej aromatyczną wersję - z imbirem, kardamonem i być może gałką muszkatołową (jest świetna do dyni!).
Bardzo dobre, chociaż nie fantastyczne. Na pewno smaczne (wędrowaliśmy po dokładkę, wędrowaliśmy :), ale jest na tyle zwarte, że śliwki się go nie trzymają. Następnym razem spróbuję posmarować ciasto cieniutko dżemem, może to coś zmieni. Dodatkowo śliwki ułożę bardzo gęsto, tak żeby następny rząd lekko nachodził na poprzedni, bo podczas pieczenia się kurczą.
Mam też zastrzeżenia do precyzji przepisu. Na pewno chodzi o 16 dag cukru pudru?? 16dag=160g - taka ilość cukru ma być opcjonalna??? Zamiast obu rodzajów cukru dałam 4 łyżki zwykłego cukru (nota bene 1 wypukła łyżka to 16g cukru, a tyle ma opakowanie waniliowego :) i ekstrakt waniliowy - przecudownie pachniało :D i było w sam raz słodkie, dla mnie nie za słodkie, dla mojego Wojtka nie smakowało "jak chleb" ;). Dodałam też ok. 1/4 szkl. wody ponad to co w przepisie, bo inaczej nie dało się tego zagnieść. Wydaje mi się, że szczypta soli też by mu dobrze zrobiła - żeby smak samego ciasta był pełniejszy.
Ciasta, po rozwałkowaniu na cienki placek (na oko ok. 0,5cm), starczyło na dużą blachę. Urosło co najmniej dwukrotnie. Piekło się 40 min.
Z guacamole to bym tego nie pomyliła, bo za dobrze znam smak awokado i bobu, ale muszę przyznać, że jest naprawdę blisko. No i pysznie! :) Robiłam na oko, więc nie powiem czy powyższe proporcje są ok.
Uwielbiam sezam! Teraz mając moździerz mogę nareszcie sama robić gomasio :) Wzięłam pół na pół sezam oczyszczany i nieoczyszczany - z tego drugiego robi się po uprażeniu taki leciutki mini-popcorn, a z pierwszego wydziela się odrobina oleju, więc wychodzi super. No i prażę ziarna razem z solą - bo po co oddzielnie.
Jak się robi na małym ogniu to nic nie strzela - warto o tym pamiętać :) Gomasio trzymam w lodówce, żeby nie zjełczało.
Boczniaki minimalnie osoliłam również przed smażeniem. Wyszło dużo lepsze niż się spodziewałam - po prostu pyszne :) Słonawe, lekko czosnkowe boczniaki świetnie kontrastują ze słodkawą, lekko skarmelizowaną cebulą. A do tego świeży smak pomidora - ekstra!
Dobra, muszę przyznać że dodatek cynamonu i gałki jest bardzo oryginalny - nadają zupie ciekawego aromatu. Bardzo mi się to podobało jako urozmaicenie dla "zwykłych" pomi-kremów. Ktoś nastawiony na tradycyjną pomidorówkę może byłby rozczarowany, ale ja to kupuję :) Jakby się ktoś obawiał, to można nie dodawać tych przypraw - wyjdzie "bezpieczniejszy" w smaku krem, też dobry. Ale naprawdę warto zaryzykować - jest pycha! :)
Na podane proporcje (1,5 szkl. bulionu, 2 cebule) dałam 2 kg pomidorów (typu bawole serce) i 2 łodygi selera naciowego + 2 idealnie płaskie łyżeczki cynamonu i 1 startą gałkę (czyli ok.5g, jeśli macie gałkę w proszku). Proporcje się sprawdziły. Aha, cukier pominęłam, a bulion dodałam dopiero jak pomidory skończyły się dusić. Zupy wyszło gdzieś na 6-7 porcji tak na oko.
Racja, pomidorówka może być również bez bulionu :) Aromatu nada jej przesmażona cebulka. Ocet balsamiczny świetnie poprawia smak zwł. jeśli ma się słabsze pomidory lub robi właśnie z kupnego przecieru.
Pycha. Robiłam ze świeżych pomidorów, więc nieco dłużej je poddusiłam. Czosnek do pomidorówki pasuje super - u nas ten zwyczaj zapoczątkował Wojtek :) A jak nie czosnek to odrobina chili.
Wykorzystałam tylko część bulionu, żeby zupa była gęściejsza, a pociętą bazylię i przyprawy dodałam na sam koniec. Poza tym wszystko zgodnie z przepisem - bossska zupa :D
To jeszcze dodam, że kto nie przepada za śliwkami suszonymi, ten powinien wszystkie pokroić np. w plasterki i wrzucić z pomidorami żeby się rozgotowały. Mój Wojtek np. śliwki wybierał, ale resztę wsunął aż mu się uszy trzęsły i jeszcze dokładkę wziął :)
Ja jeśli nie robię kaszy z dynią (linki do przepisów w uwagach), to najczęściej robię cukinię albo kalafiora smażonego albo fasolkę szparagową (np. gotowaną na parze + oliwa i sos sojowy). No i surówka, najczęściej pomidory :) Albo kapusta kiszona! Właściwie nie wiem czy istnieje coś, co pasowałoby do ziemniaków, a nie pasowało do kaszy ;)
No nie wygląda to zbyt reprezentacyjnie (nawet fotki nie próbowałam zrobić), ale za to jest bardzo smaczne :) Niektórych może zdziwić śliwka suszona, ale przecież _smakosze_ polecają lekkie dosładzanie pomidorów, a śliwka słodka jest - czy nie tak? :)
Następnym razem wprowadzę drobne modyfikacje - bakłażana lekko osolę (dla smaku, bo te w PL sprzedawane goryczki nie mają) i nie będę wcześniej przesmażać (tylko tłuszcz chla, a taki wrzucony w sos pomidorowy robi się miodzio!). Część śliwek, tak jak tym razem, wrzucę do pomidorów, żeby się z nimi rozgotowały - mniam. No i nie będę wszystkiego razem mieszać - podział na kluchy i na sos nie jest zły ;) A tofu też można nie do środka, tylko na wierzch (zwł. takie przed smażeniem namoczone w sosie sojowym).
Mmmm, długo się robi, ale wygląda apetycznie :) Mam pytanie - czy robiłaś kiedyś sama ras-el-hanout? Trochę się doposażę i sama chyba spróbuję, bo dobór przypraw bardzo mi się podoba :)
Lenka, nie poddawaj się. Spróbuj jeszcze raz z bardzo dojrzałymi, wręcz przejrzałymi bananami. Nawet jeśli owoce będą miejscami brązowe, to można to wykroić, a banany na pewno się nadają. I upewnij się, że stosujesz się dokładnie do proporcji, że np. nie zapomniałaś o sodzie, że nie wlewasz za dużo płynów. To dziwne, że ci nie wyrosło.
Palce lizać! Po nagrzaniu piekarnika do 180st. piekłam je trochę ponad 5 minut, żeby nabrały chrupkości. Keczup zbędny - po co zabijać smak kurek :) Naprawdę polecam.
To ja dodam od siebie, że następnego dnia rzodkiewki jeszcze nie tracą na ostrości, ale po dwóch dniach stają się znacznie łagodniejsze. Bardzo mi się to podoba bo lubię tylko łagodne :)
Szczerze? Nie mam pojęcia - u mnie stała max. do następnego dnia i znikała ;) Ale choćby ze względu na to, ze czosnek po jakimś czasie zmienia zapach, nie powinno to być pewnie więcej niż kilka dni, max. tydzień.
Na kanapki to może nie, bo będą uciekać (chyba żeby pokroić je w plasterki), ale do kanapek to jak najbardziej! Jako jarzynka na pewno też by było fajne. Zrobiłam ją właśnie pierwszy raz - ma fajny, orzeźwiający, lekko słonawy smak. Oczywiście czuć też smak samej rzodkiewki i aromat czosnku i imbiru - bardzo fajne połączenie. Im dłużej wyjadam tym chętniej sięgam po kolejną ;)
Miałam tylko biały ocet balsamiczny, delikatny i dość słodki w smaku, więc dałam jeszcze odrobinę soku z cytryny.
Faktycznie woda w takim napoju jest konieczna. Na 2 szklanki soku z antonówek i jakichś innych (słodkich, nie cierpkich) jabłek dałam 1 szkl. wody i 1 wypukłą łyżeczkę przyprawy. Było za słodkie i jeszcze dolewałam wody. Bardzo dobre, choć oczywiście to raczej napój na zimne dni ;)
pomoc / FAQ
Archiwum przepisów wegetariańskich i wegańskich 
