Ha, wiedziałam, że Ci wyjdzie! Przecież mi wychodził ;) To najlepszy przepis na wegański biszkopt, jaki znam :) Chociaż przyznam, że wolę zamiast sody proszek, bo jak robię coś z sodą, to się boję, że sypnie mi się i zostanie posmak ;)
Przecież napisała, że w nawiasach to 1,5 porcji, z której zawsze robi ;)
Jak chcesz z oryginału, to bierzesz objętościowo 300 ml mąki, czyli ok. 200 g :) (szkl. 0,25 l mieści 17 dag mąki, a Iwo-na używa mniejszych filiżanek 0,15 l, ale da się przeliczyć) 1 kg mąki ma objętość 1,5 l, tak mniej więcej, chociaż to zależy, bo można mąkę nieco ubić albo mieć luźno wsypaną :)
Swoją drogą wcale się nie dziwię Iwo-nie, że robi z 1,5 porcji, bo też robiłam tak i nawet jeszcze miałam za mało, następnym razem zrobię z podwójnej porcji :)
Ja obstawiam, że czosnek należy przepuścić przez jakąś praskę czy coś podobnego i lepiej nie zalewać wrzątkiem, a ciepłą przegotowaną wodą :) Co do częstotliwości stosowania - nie mam pomysłu, ale przypomina mi się, że kiedyś czytałam, że mnisi tybetańscy robili napój/nalewkę z czosnku, który był stosowany przez parę tyg. raz na rok. I kiedyś widziałam przepis na czosnkowy lek (ale nie pamiętam, jak się go robiło), czego kazali brać - 1. dnia kroplę, 2. dwie i tak do 30., a potem przerwę na 2-3 m-ce.
A na pasożyty jelitowe jeszcze można wziąć piołun, rumianek i wrotycz, o ile pamiętam. Oczywiście w rozsądnych ilościach ;) W przeliczeniu na kg człowieka ;) Jak z kotami ;) A propos - kotom się podaje pierwszą dawkę, drugą po 2-3 tyg. albo po 2-3 m-cach (na starych opakowaniach były zawsze podawane tyg., a na nowych są m-ce) Oczywiście ziół :)
A Rena przeważnie dodaje/dodawała niekompletne przepisy ;)
Dobre! :)
Tylko ja podsmażyłam czosnek z cebulką, sypnęłam płatki i je podprażyłam, na to poszatkowaną pokrzywę i zalałam wodą. Było jeszcze szybciej ;) No i dałam płatków ponad 2 łyżki na 1 os., a nie 2 łyżki na 2 :)
Też zawsze robiłam z podobnego przepisu na 4 osoby ;) Ale dodaję zawsze jeszcze chili i duużo czosnku. I nigdy nie dawałam żadnych kostek bulionowych do tego.
Uwielbiam takie leczo z razowym chlebkiem albo ziemniakami z koperkiem ;) Pycha :) Kiedyś zrobiłam to, jak mieliśmy mieć mięsożernego gościa. Zjadł, nie marudził, a nawet pochwalił ;)
A kotlety sojowe mi jakoś do tego nie pasują ;)
A mi połączenie orzechów z kaszą gryczaną jest znane :)
Za to zainteresował mnie sam pomysł, by zrobić zupę z kaszy gryczanej, nigdy nie pomyślałam o tym, ani w żadnej zupie akurat gryczanej kaszy nie jadłam ;) Ale brzmi smakowicie :)
Z linka podanego przez Agatę wynika, że można je smażyć na niewielkiej ilości tłuszczu.
Robiłam kiedyś podobne placuszki, ale z samej jaglanki (i ziół, itp. w sumie takie, jak tu, ale bez ryżu). Całkiem dobre, ale nie równały się z domowym chlebkiem na zakwasie ;)
Tyle, żeby przykrył daktyle :) A najlepiej zalewać ja w jakimś kubku właśnie :) Czyli kubek do pełna daktyli, zalać wrzątkiem, odczekać (wykonać inne czynności), zmiksować/zblendować i dalej :)
Zamiast bułki tartej dałam otręby, dodałam też nieco mąki oraz mąki ziemniaczanej. Szpinaku nie miksowałam. Wyszło, hmm... ciekawe :) Oczywiście na talerzu "przystroiłam" smażoną cebulką ;)
Patrycccja, też właśnie zmniejszam i przeważnie nic mi to nie robi, słoiczki zawsze są małe (0,2-0,3 l ), wyparzone, zapakowane wrzącym przetworem i zapakowane pod kocyk. Działa do prawie każdego rodzaju przetworu. A pasteryzowane są u mnie raczej większe słoiki i z niesłodką zawartością, a warzywną. Widzę, że rabarbar będę musiała zaliczyć do tych niekocykowych pasteryzowanych ;) Albo walić cukru, ale to bez sensu nieco, bo przecież już z połową tego, co zalecane jest dość mocno słodkie. Agar też raczej tu niewiele da. Czyli następnym razem pasteryzacja ;)
Zastanawiające, ile razy je robię, tyle wychodzą, zawsze. A innym coś nie bardzo... a robię tak, jak w przepisie, mniej więcej, bo nie trzymam się specjalnie przepisu. A i tak wychodzą. Jest to dla mnie taką zagadką, że chyba przy następnym robieniu będę baaardzo uważała na ilość wody. Choć przecież ilość wody zależy też od jakości mąki (grubość przemiału, drobniejsza o ile pamiętam ciągnie więcej wody). Hmm.
Najpierw namaczam wiórki w tak małej ilości wody, że starcza prawie tylko na przykrycie ich, może ciut więcej. Potem je miksuję z tą wodą, dolewam więcej, jak zbieram tłuszcz, to mam na czekoladę i dodaję inny roślinny, a jak nie, to nie dodaję już. Mąki sypię przeważnie też na oko takim 0,5 l garnuszkiem, czasem nabierze się bardziej czubaty, czasem mniej. Wychodzi mi ich przeważnie 9-12 szt. No, nic nadzwyczajnego. Nie mam żadnego sekretu, jak widać ;)
Też nie lubię przesłodzonych konfitur. Ale jak kiedyś zmniejszałam ilość cukru do rabarbaru, bo stwierdziłam, że będzie za słodki, to mi się zepsuł :( Po prostu zapleśniał. Słoiki były wyparzone, załadowane wrzącą konfiturą i zaraz pakowane pod kocyk. Robiłam tylko z przepisu bez imbiru, no i dałam o połowę mniej cukru (albo nawet jeszcze mniej), niż kazali. Wszystko miałam ok, więc mi się wydaje, że to po prostu przez małą ilość cukru padło. I też miałam cytrynę, a nie ocet. Więc uważajcie z tym zmniejszaniem ilości cukru :(
Niezłe :) Nie dawałam w ogóle cukru, zamiast musu jabłkowego gruszkowy oraz sporo daktyli (potem się przestraszyłam, że przesłodzę i dałam jeszcze morele i śliwki suszone). Wyszło coś w rodzaju wegańskiego keksu ;) Fajne :)
Też dodałam olej na końcu, ale nie wyszła mi żadna rewelacja, jakieś takie trochę twardsze i bardzie zbite naleśniki, niż zwykle i tyle... może za bardzo podsypywałam mąką, bo było ciągle za lepkie, no nie wiem. Podlewałam przy wałkowaniu oliwą, ale to wiele nie dało.
Pyszne i piękne, po prostu świetne! Dodałam do czerwonego nadzienia jeszcze paprykę, a w zielonym nic nie zmieniałam poza tym, że robiłam wersję wegańską. Super torcik! ;)
No ja robię wg tego, co znalazłam (możliwe, że nieco zmodyfikowałam, ale minimalnie raczej) i zawsze wychodzi :) Są po takim obgotowaniu w osolonej wodzie naprawdę czyste, tylko trzeba nieco mieszać ;) Może nawet więcej, niż nieco ;) Zresztą w przepisie też masz krótkie obgotowanie, ten mój sposób jest nieco krótszy i to w sumie 2 w 1, czyszczenie i obgotowanie, czyż nie? :) Takie uproszczenie życia ;)
Ja zawsze tak robiłam kurki i wychodziły pyszne, jak nie do mrożenia, to na patelnię i z czosnkiem, solą, oliwą i ziołami prowansalskimi ;)
A ja mroziłam kurki wg Gumowskiej, jest nie nieco krótszy przepis :)
Kurki należy oczyścić z uszkodzonych części, pozbyć się największych paprochów i piachu. Możemy je sobie płukać do zmordowania... ;) W każdym razie mi jakoś to płukanie nie wychodzi, toteż... wrzucam je jako tako wyczyszczone na osolony wrzątek i mieszam drewnianą łychą, aż się nie zagotują. Można krótko obgotować. Mieszanie jest przy tym dość ważne :) Wtedy na sitko, przelać zimną wodą i już :) Piachu nie ma w nich w ogóle, a jak już, to znikoma ilość :) Za to na dnie gara jest go przeważnie mnóóóstwo ;) Takie kurki wystarczy przestudzić i zamrozić w woreczkach strunowych :) Są świetne :) Wydaje mi się, że ten sposób znam z książek Gumowskiej, ale nie jestem teraz w stanie przyznać, na ile posunęły się moje modyfikacje ;)
Próbowałam i to nieraz :) Na surowo faktycznie jest kruchy, chrupie (można porównać do rzodkiewek), łagodny i ma fajny orzechowy posmak :) No i robiłam z niego surówki, pyszny jest z jabłkiem, marchewką i rodzynkami albo z jabłkiem i rukolą :)
A ja widziałam na allegro 9 zł/kg. A w Żółtym Cesarzu (gdzieś w Trójmieście) mieli jakoś taniej, ale chyba już nie mają, bo sezon się skończył.
Ach, jak dobrze, bo ja mam tylko na zakwasie, jak najbardziej prawdziwy :) Czyli mogę robić :) Wszędzie było tylko o razowym, a wiem, że to może oznaczać tylko taki z karmelem, więc wolałam się upewnić. Super, dzięki! :D
pomoc / FAQ
Archiwum przepisów wegetariańskich i wegańskich 
