Genialnie proste:) Ja podgrzewam na dowolnym oleju z dodatkiem namoczonego słonecznika i przyprawiam sosem sojowym albo solą ziołową. Ilością wody się nie przejmuję - przed podgrzaniem odcedzam nadmiar. Kruszonka - przepis jest tak prosty, że nie wyobrażam sobie, żeby coś mogło tu nie wyjść - może Ci po prostu nie smakuje? Dla mnie to rewelacja kulinarna.
W niektórych połączeniach lubię kapary (np. w znalezionej w puszce marokańskiej sałatce ziemniaczanej z oliwkami i kaparami, która na stałe weszła do mojego jadłospisu}, ale tutaj zupełnie mi nie pasują. Natomiast oliwek lepiej nie pomijać, no chyba że ktoś ich bardzo nie lubi. Bez kaparów sałatka super, świetna na letni obiad lub kolację.
Znalazłam ten przepis na stronie Vegavani i -żeby było zabawniej - też użyłam jako farszu tego samego twarożku śniadaniowego. Potwierdzam: było bardzo dobre. Ponieważ używam dużo przypraw, do ciasta naleśnikowego dodałam to, co nieodłącznie kojarzy mi się ze szpinakiem: pieprz, czosnek (suszony) oraz koperek i natkę (też suszone, ale można pewnie i świeże). Wypróbowałam też jako farsz bigos bez kapusty (pieczarkowo-marchwiowy z ogórkami kiszonymi), również było całkiem, całkiem:)
Troszkę wzbogaciłam: do miseczki wlałam po łyżeczce oleju lnianego i sosu sojowego, dodałam mielony czosnek, suszony koperek, trochę papryki ostrej i więcej słodkiej, do tego wrzuciłam gorącą brukselkę ugotowaną na parze. Proste i pyszne; właśnie zajadam dokładkę:)))
Jeżeli cukinię trzeba obrać ze skórki i/lub wydrążyć z pestek, to znaczy, że jest zdecydowanie przerośnięta. Powinno się zrywać cukinie, gdy są wielkości długiego ogórka lub niewiele większe, a kupując, wybierać okazy takiej wielkości. Zamiast kilogramowej cukinii lepiej wziąć kilka mniejszych.
Ja łączę obie techniki. Czerstwe pieczywo kroję w kosteczkę i podsuszam w słabo nagrzanym piekarniku, aż jest zupełnie suche, może się nawet leciutko zrumienić - byle nie za mocno, bo będzie gorzkie. W tej postaci można je dłużej przechowywać, np. w papierowej torbie, a potem tylko na patelnię z olejem, jak wyżej. Takie obsmażone wytrzymają jeszcze dzień lub dwa, bo potem jełczeją. Do zupy najlepiej wsypywać po kilka w trakcie jedzenia, bo naprawdę szybko rozmiękają. Wersja dla niewegan: można obsmażyć na ghee (klarowanym maśle)
Zrobiłam wersję z dynią i wrzucam zdjęcie. Trzy powody, dla których wolę prażyć składniki osobno: 1.Mogę lepiej kontrolować stopień uprażenia nasion. Nawiasem mówiąc, mi sezam nie strzela na patelni, jedynie siemię. 2.Jeśli uprażę po patelni każdego składnika, wychodzi spora micha posypki i mogę potem obdarować nią znajomych, coby wypróbowali. 3.Niektórzy (zwłaszcza dzieci) mogą nie lubić wszystkich składników i mogę wtedy dowolnie komponować skład. Moje dzieciaki preferują dynię - w czasie prażenia "nadyma się" i robi nadmuchana, pusta w środku - i słonecznik, najlepiej prosto z patelni, gdy tylko troszkę przestygnie:)
Podobną posypkę podpatrzyłam u znajomej, tylko jeszcze z pestkami dyni i - zgodnie z tejże znajomej wskazówkami - prażę każdy rodzaj nasion osobno i potem mieszam.
Słody roślinne mają różne smaki, więc trzeba wypróbować, co komu podchodzi. Ja na razie eksperymentuję z melasą trzcinową i syropem klonowym, ale w sklepach ze zdrową żywnością jest co najmniej kilka tego typu produktów.
pomoc / FAQ
Archiwum przepisów wegetariańskich i wegańskich 