Ugotowaną na sypko soczewicę (patrz wskazówki) połączyć z ugotowanym ryżem białym, brązowym (jest najwartościowszy) lub parabolicznym (drugie miejsce wśród ryżów ze względu na wartości odżywcze).

Następnie postąpić zgodnie z natchnieniem kulinarnym. W przypadku jego braku czekać lub, gdy głód przybiera na sile, której nie da się pokonać lub nie chce, skorzystać ze ściągi: dodać więc smażone pieczarki i cebulę, rozgnieciony ząbek lub kilka ząbków czosnku, przecier pomidorowy, sos sojowy, sos chili itp.

Soczewicę zieloną, po umyciu, można moczyć przez noc i gotować następnego dnia lub ugotować, co trwa dłużej, bez moczenia, bądź po krótkotrwałym moczeniu. Soczewica powiększa swą objętość co najmniej dwukrotnie, dlatego należy tę jej cechę wziąć pod uwagę przed przystąpieniem do gotowania. W praktyce oznacza to, że powinniśmy gotować nasiona tej rośliny w garnku napełnionym nimi do około jednej czwartej jego wysokości, a woda powinna tylko pokrywać nasiona. Gotujemy je na małym płomieniu i od czasu do czasu mieszamy drewnianą łyżką. Dzięki temu nie przypalą się i równomiernie ugotują, a garnek uchronimy przed porysowaniem, którego nie unikniemy używając metalowej łyżki. W zależności od przeznaczenia soczewicę gotujemy na sypko, czyli tak by jej ziarna były w całości, bądź ją rozgotowujemy. Gdy w trakcie gotowania okaże się, że ziarna są jeszcze twarde, a wody już prawie nie ma w garnku, uzupełniamy jej brak. Po zakończeniu gotowania soczewicy na sypko nadmiar wody odlewamy, a w przypadku gotowania jej na pastę doprowadzamy do całkowitego wyparowania płynu. Szczególnie podczas gotowania soczewicy nie moczonej powinniśmy zwrócić uwagę na konieczność uzupełniania wody.