Rozgotowujemy soczewicę. Smażymy na oleju dowolną, zgodną z upodobaniem, ilość cebuli pokrajanej w drobną kostkę. Dodajemy drobno posiekane pieczarki - mogą stanowić połowę masy soczewicy.

Łączymy usmażone składniki z rozgniecioną soczewicą, koncentratem pomidorowym i odrobiną wody lub wywaru z gotowanej soczewicy. Doprawiamy do smaku solą, pieprzem kajeńskim lub gotowymi ostrymi sosami chińskimi.

Pastę podajemy z pieczywem z dodatkiem pomidorów, ogórków surowych, kiszonych lub jakichkolwiek surówek. Można ją użyć jako farszu do naleśników - wtedy dobrze by było wcisnąć do niej sok z cytryny, a napełniony nią naleśnik podgrzać i polać jogurtem naturalnym.

Soczewicę zieloną, po umyciu, można moczyć przez noc i gotować następnego dnia lub ugotować, co trwa dłużej, bez moczenia bądź po krótkotrwałym moczeniu. Soczewica powiększa swą objętość co najmniej dwukrotnie, dlatego należy tę jej cechę wziąć pod uwagę przed przystąpieniem do gotowania. W praktyce oznacza to, że powinniśmy gotować nasiona tej rośliny w garnku napełnionym nimi do około jednej czwartej jego wysokości, a woda powinna tylko pokrywać nasiona. Gotujemy je na małym płomieniu i od czasu do czasu mieszamy drewnianą łyżką. Dzięki temu nie przypalą się i równomiernie ugotują, a garnek uchronimy przed porysowaniem, którego nie unikniemy używając metalowej łyżki. W zależności od przeznaczenia soczewicę gotujemy na sypko, czyli tak by jej ziarna były w całości, bądź ją rozgotowujemy. Gdy w trakcie gotowania okaże się, że ziarna są jeszcze twarde, a wody już prawie nie ma w garnku, uzupełniamy jej brak. Po zakończeniu gotowania soczewicy na sypko nadmiar wody odlewamy, a w przypadku gotowania jej na pastę doprowadzamy do całkowitego wyparowania płynu. Szczególnie podczas gotowania soczewicy nie moczonej powinniśmy zwrócić uwagę na konieczność uzupełniania wody.